Dat de muziek die op de Titanic werd gespeeld nog steeds in de belangstelling staat en nog steeds wordt uitgevoerd, terwijl veel van de ‘betere’ muziek uit die tijd in de vergeethoek is geraakt, is niet alleen te danken aan het heroïsme van de muzikanten, maar ook aan de emotionele kracht die van deze muziek uitgaat.
Muziek nam een zeer belangrijke plaats in op de Britse eilanden. Geen enkel huis was compleet zonder een piano in de woonkamer. Jonge mannen namen hun banjo’s mee naar feestjes, terwijl de jonge meisjes met een muziekboek onder de arm hoopten een man voor zich te winnen door het zingen van een sentimenteel liedje. "Dreaming" van Archibald Joyce sluit daar perfect bij aan... Een band werd verondersteld discreet opgesteld te zijn in het tee-salon, restaurant of hotel, of op een cruiseschip. Zo discreet dat men het orkest achter een palmboom zette, en daarom de muziek Palm Court music noemde... "If you have to take part in a duet, be sure your voice is in order, for I have known a whole company afflicted by a pain in the stomach, through some screech-owl of a fellow pretending to sing!" from The Etiquette of Politeness

---

Gegroeid vanuit een allesverterende (!) interesse, begon onze violist David aan een onderzoek naar het eten en de muziek op de Titanic.

Dit leidde tenslotte tot deze gedramatiseerde vertelling over de onwaarschijnlijke hoeveelheden en cijfers (6.000 maaltijden per dag, 80 koks, 10.000 pond granen), over de contrasterende verfijning, muziek, champagnes en de diepmenselijke drama's op het beroemdste schip ter wereld.

Hieruit distilleerde Diavolo een verblijf op het bovendek en in het eersteklas verblijf van het droomschip bij uitstek.

Onsterfelijke muziek van Archibald Joyce, Elgar, Joplin en vele anderen, begeleidt de dramatische gebeurtenissen en nooit geëvenaarde luxe.

Last Dinner op de Titanic is een spektakel dat u niet licht vergeet. Begeleid door de klassebakken van Diavolo, brengen wij samen uw appetijt tot een hoogtepunt.